عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : محلاتى )

130

غرر الحكم ودرر الكلم ( فارسى )

أوسع شىء صدرا . و أذلّ شىء نفسا . يكره الرّفعة . و يشنأ السّمعة . طويل غمّه . بعيد همّه . كثير صمته . مشغول وقته . صبور شكور . مغمور بفكرته . ضنين بخلّته . سهل الخليقة . ليّن العريكة . نفسه أصلب من الصّلد . و هو أذلّ من العبد . 3 / 273 شكفتگى مؤمن در روى او است و اندوهش در دل . « 1 » سينه‌اش از هر چيز گشاده‌تر است . از هر چيز خود را خوارتر داند . بلندى رتبه را خوش ندارد . و اسم و آوازه و خود نمايى را دشمن دارد . اندوهش طولانى . و همّتش دور و بلند . خموشى او بسيار . وقت او يكسره مشغول ( به اصلاح خود و اطاعت پروردگار ) . پر صبر و پر سپاس . ژرف انديش . به زودى با كسى پيوند دوستى نبندد . نرمخو است . خوش برخورد است . جانش در ديندارى از سنگ خارا سخت‌تر است . و در برابر خداى تعالى و مؤمنان از برده خوارتر است . 824 / 17 - من آمن أمن . 5 / 134

--> ( 1 ) - يعنى در ظاهر با مردم خوشرويى كند ولى در دل از ترس خدا و روز جزا اندوهناك است .